yüzü metro kapısına sıkışan…

istanbul metrosu hepinizin de bildiği üzere bizi yerkabuğunun derinliklerinden gitmek istediğimiz koordinata bırakıyor bir süredir. ve ben de bir süre önce ev değiştirdiğim için işe bu tırtıllarla gitmek durumunda kalıyorum. amma velakin bir maruzatım var a dostlar. bu metro denilen canavarın kapıları ya belirli bir zamana ayarlanıp otomatik olarak kapatılıyor ya da metronun şöförü manyak. mecidiyeköy’den bineceksiniz diyelim. metroda da o anda bir vagonda 100 kişi olduğunu varsayalım. şimdi durakta durduğunda bu yüz kişiden ellisi iniyor. işlerin aksamaması için inenleri bekleyip sonra binerim diyorsun. millet indikten hemen sonra kapı kapanma sinyali çalıyor. baktım bikaç gündür içeri zor atıyorum kendimi. hatta bi keresinde fırça yedim megafonla: “sinyal çaldıktan sonra binmeye çalışmayınız” diye. ulan ne zaman binicez biz peki.