kara tahta

neden acıklı?

Farklı farklı şeylerden bahsediyoruz “idare etmek” derken. Bir tarafta “yönetmek, liderlik etmek, derlemek, toparlamak” anlamlarına gelirken diğer tarafta “kıt kanaat geçinmek, ağzından kürdanı eksik etmemek, kızılcık şerbeti içtim demek” anlamlarına gelebiliyor. Burada kafelerde, restoranlarda, konsept dahilinde güzel gözüküyor olabilir fakat o yokluğu çekene de “ekolojik ne güzel” demek biraz polyanna repliklerine benziyor.

Amacım bilgiçlik taslamak değil lütfen yanlış anlamayın. Varlık içinde yaşıyorsanız bazı şeylerden vazgeçebilirsiniz, diyet yapmak gibi… Kendinize iyi geleceğini düşünüyorsanız o muhteşem yemeklerden, tatlılardan vazgeçebilirsiniz. Ama yoklukta sahip olmadığınız birşeyden vazgeçemezsiniz. Eşim bir hikaye anlatmıştı bununla ilgili, hatırladığım kadarıyla aktarayım. Sovyet Rusya’dan 3 bilimadamı birliğin dağılmasından birkaç ay sonra Amerika’ya kapitalizm konulu bir konferansa gidiyorlar. 2 gün süren etkinlik boyunca kapitalizmin ne olduğu, işleyiş şekli vb. anlatılıyor. Konferansın sonunda bilim adamlarını alıp bir süpermarkete götürüyorlar ve ellerine verdikleri 100′er dolarla bir saat boyunca alışveriş yapabileceklerini söylüyorlar. Markete giren bilim adamlarından biri ilk 8 saniyede parasını bitiriyor, öbürü bütün parasını sadece sosise yatırıyor, diğeri ise elinde 100 dolarla marketin ortasında, alacak hiçbir şey bulamadan öylece donup kalıyor.

Ekonomik yanından bahsediyoruz sürekli fakat bir de dönüp bu şartlarda öğretmenlik yapanlara sormak gerek, acaba olması gereken bu mu?