geçmişiyle bağları kopartılıp, yozlaştırılmaya çalışılarak; bağımlı hâle getirilmeye, kontrol altında tutulmaya çalışılan bir ülkenin böyle şeylerle uğraşacak fırsatı kalmamasını çok da tuhaf karşılamamak lâzım belki de…

yoksa, osmanlı geleneğinde, sembollere vurgu yapma bilinci o kadar da güçlüyken; osmanlı tuğra ve armalarına hayran tasarımcıların takı, giysi uygulamalarına bunları yansıtıp, dünya çapında başarılı olduklarını görürken; geçmişimizin zenginliğini, günümüze yansıtabilmemiz beklenir/gerekirdi.

isviçre’nin, ortak saat markası (swatch) yaratıp amblemini onda da kullanması, sonrasında swatch ve mercedes-benz’in smart’ı yapmaları; ülkenin iletişim dilini kullanmadaki becerilerine iyi bir örnek.

oysa burada neler oluyor? benin aklıma geneli yansıtan yerel bir örnek geliyor hemen; ankara ve izmir belediyelerinin logo komedisi. nasıl bir zihniyettin eseri olduklarını görünce; ülke amblemi için farklı bir beklenti içerisine giremiyorum.

hımm.. bir de turizm ayağında “turkey” ifadeli logolar meselesi vardı; ülkenin isminin nasıl lanse edileceği tartışılıyordu?! logolara bakmak için tıkladığımızda, “t.c. kültür ve turizm bakanlığı”nın websitesi böyle mi olmalı, demeden de edemiyor insan ama… konudan uzun yorum bıraktığımı fark edip kesiyorum

maalesef eksik çok fakat, ülke yöneticileri şu sıralar siyasi ideoloji yarışı/savaşında, diğer şeyleri de hep geri planda bırakıyorlar.