Boş Defter Dolu Defter

Defter tutmayı seviyorum sevmesine de, o da işle bağlantılıymış tamamen. İş yerinde çalışırken önümde sürekli açık olurdu ve unutmayayım diye birsürü şeyi not alırdım. Fakat şimdi çok az aklıma geliyor. O da dışarı çıktığımda. Deftersiz çıkmam. En sevdiğim defter Moleskine. Benim lovemark'ım diyebilirim. Fakat bazen evdeki diğer defterleri tüketmek adına kullanmaya ara verdiğim oluyor. Farkettim ki Moleskine kullandığım zamanlarla stoktaki kapaksız, ciltsiz kağıtları birleştirip defter yaptığım zamanlar arasında yaratıcılık açısından epey fark var. Kendi yaptığım basit kağıtlı, sağda solda bulduğum kalın kağıtlardan kapak yaptığım defterlere çok daha fazla şey yazıp çizmişim. Çünkü 25 lira verip aldığım deftere yazmadan, çizmeden önce ister istemez imtina etmişim. Daha düzgün olmaya çalışmışım. Daha düzgün olmaya çalışırken bayağı düz bir adam olup çıkmışım.

Kendi yaptıklarımı Moleskine'den daha çok seviyorum bu yüzden. Şu Cabin yazanı mesela Polaroid'in koruyucu kartonundan yapmıştım. Cabin yazısı da Pegasus'un bagaj etiketi zaten. İç sayfaları da ajansın çöpe gidecek antetli kağıdından.

her moleskine’in anlatacak bir hikayesi vardır

moleskine'i seviyoruz. via

100 fikir

yazar, illustratör ve gerilla sanatçı olarak kendini tanımlayan keri smith defter tutanlar için yapılacak 100 şey listesi hazırlamış. çok eğlenceli bir liste.

moleskinerie

'At the Closerie des Lilas I sat in
a corner with the afternoon light coming
in over my shoulder and wrote in my notebook.
The waiter brought me a café crème.'
Ernest Hemingway

okur yazar olma konusunda ortalamanın biraz olsun üzerinde olsam da hala not tutma, yazıya dökme, liste yapma, ne bileyim işte yazı çizi işlerinde hala peçete kenarı, müsvette gibi materyallere bağımlı hissediyorum kendimi. ne zaman bir defter tutmaya kalksam ya kaybediyorum ya da yazdıklarımla veresiye defterine döndürüyorum. belki daha önce de anlatmışımdır, hep bişeyler yazmaya kalktığımda ne oluyorsa oluyor. en son yaptığımda yazımın kötülüğünün sebebini a harfine bağlayıp yazış şeklimi değiştirmeye karar vermiştim. sanki kitap a'sı yaparsam daha güzel olacakmış gibi. ama sanırım ilk kez bir defter konusunda içimde istek uyanması çalıştığım ortamda defter, kalem, ne bileyim canı sıkılınca silgi alan insanların olması ve aldığı deftere aşıkçasına ilgi gösteren varlıkların boy göstermesi. bu tavırlarıyla beni bile özendirdiler. hemen bir moleskine defter almaya karar verdim fakat pahalı geldiği için hemen her hafta bir kırtasiyeye gidip, defter seçip daha sonra almak üzere rezerve ediyorum. (bu arada bana moleskine hediye etmek isteyenler beyoğlu-galatasaray'da mektup kırtasiyesinde bulabilirler.)

moleskine aslında çok klasik bir defter tipi ve bu sadeliği ve yaratıcıya çok fazla müdahale etmeden, her türlü kolaylığı sağlayan tasarımıyla çok önceden beri birçok şahsın takdirini kazanmış. picasso'dan tutun amelie'ye herkes bu defteri kullanıyor. nedir özelliği? öncelikle bu defter siyah deri kaplı ve bu nedenle zor şartlara karşı daha dayanıklı. sayfalar öyle abuksubuk dağılmasın, arasına koyduğun kağıt parçaları dışarı fırlamasın diye çok sağlam bir lastiği var. ha bi de öyle ıvır zıvır koymak arka kapakta bir cebi var. şu anda her tür kullanıma hizmet eden türleri olsa dahi -ki storyboard çizmek istersen özel çerçevelere bölünmüş yaprakları olan ya da aklındaki notaları kağıda dökmek isteyenlere özel defterler bile var- en son orijinal moleskine 1800'lü yılların sonunda üretilmiş ve uzun süre ortadan kaybolmuş. yeni dönem moleskine'ler ise artık bir akım haline gelmiş durumda. bu akımın adı moleskinerie . moleskinerie'lerin yaptıkları çizimler, tasarımlar her neyse işte...örnekler burada. 2 3 4 5